تاريخچه‌ي ايجاد ارتباط به شكل امروزي به اوايل قرن 19 و كشف الكتريسيته و خاصيت انتقال آن به‌صورت سيگنال و علامت برمي گردد كه از طريق آن براي اولين بار يك پيام فرستاده شد و تلگراف اولين وسيله‌اي بود كه براي ارسال اين شيوه از پيام، در دنياي مخابرات مورد استفاده قرار گرفت.

روابط عمومي  نیزبه مفهوم امروزين آن تا قبل از جنگ‌جهاني دوم در ايران پديده و حرفه اي ناشناخته‌بود . اما در دوران جنگ ‌جهاني دوم كه سالهاي اشتغال و هيجان ملت براي ملي‌شدن صنعت نفت بود لزوم وجود اداره‌ي واحدي به منظور رساندن كارها و برنامه هاي هر مؤسسه به مفهوم واقعي آن احساس و ثابت شد ، آنچه اكنون به عنوان روابط عمومي چه از نظر اصطلاح و چه از نظر حرفه روابط عمومي باز مي شناسيم براي نخستين بار در شركت ملي نفت ايران ايجاد شده است . در واقع تحولات روابط عمومي در ايران بسيار سريع بود تقريباً دو سال بعد از تأسيس اولين روابط عمومي در شركت ملي نفت انجمن روابط عمومي و بعد از آن هم دانشكده علوم ارتباطات بوجود آمدند .

 اما پس از پيروزي انقلاب اسلامي دولتمرادان و مديراني كه در ابتدا مسووليت اداره سازمانها را پذيرفته بودند با توجه به وجود عوامل گوانگون ، چندان توجهي به فعاليت‌هاي روابط عمومي نكردند . و به تدريج كه كارها و مؤسسات به روال عادل خودبازگشت ، كمبود فعاليت‌هاي روابط عمومي در آن احساس شد .

اما به نظرم به وجود چنین روز باید کمی بشتر در مسایل تئوریک و فنی مربوط به ارتباطات بیاندیشم و ببینیم جایگاه ما در آموزش و مسایل فنی ارتباطات کجاست؟

ببینیم آیا این دانشگا های کم عدد و این کتاب های ترجمه جوابگوی ما در دنیای ارتباطات فعلی خواهد بود؟

شاید این یک روز در یک سال که به یاد ارتباطات و ارتباط گر ها و جامعه اطلاعاتی می افتیم فرصت خوبو مغتنمی برای خوب اندیشیدن نیز باشد، برای استفاده از استادان گران سنگی مانند استاد معتمد نژاد که حرف های شنیدنی در خصوص آموزش ارتباطات دارد البته اگر گوش شنوایی باشد!....

در این روزها که انتخابات ریاست جمهوری را در پیش داریم هر یک از وسایل ارتباطی از جمله همین وبلاگ ها می توانند نقش اساسی در هر چه بهتر برگزار شدن این دموکراسی ملی ...را ایفا کنند....