روزنامه نگاری از نوع سایبر......
تا همین چند سال پیش، روزنامه نگاری حال و هوای دیگری داشت. روزنامه نگاران آن سال ها، کار خود را بدون استفاده از اینترنت و شبکه و ضبط صوت های دیجیتالی انجام می دادند. عکاسان خبری آن روزها نیز بدون دوربین های دیجیتال در حوزه عکاسی خبری فعالیت می کردند. خبرنگاران امروزی بدون کامپیوتر تقریبا هیچ کاری نمی توانند از پیش ببرند.
لپ تاپ ها با ساده تر کردن کار و همیشه در دسترس بودن خود، امروزه به یکی از وسایل کار ضروری یک خبرنگار حرفه ای تبدیل شده اند. تا همین چند سال پیش، یک خبرنگار برای این که بتواند صحبت های طرف گفتگویش را ضبط کند از انواع ضبط صوت های آنالوگی استفاده می کرد که امروزه جای خود را به ضبط صوت های دیجیتالی و انواع پیشرفته3 mp پلیرها داده اند. تلفن های همراه نیز به قدری پیشرفته شده اند که می توانند در مواقعی که یک روزنامه نگار یا عکاس خبری با صحنه ای مواجه می شود که نیاز به تهیه فوری خبر و عکس دارد، جای خالی دوربین دیجیتالی و یا ضبط صوت دیجیتالی وی را پر کنند. عصر دیجیتال توانسته است تحول عظیمی در حرفه روزنامه نگاری به وجود آورد. یک روزنامه بزرگ که سابقه کاری زیادی دارد، تا حد زیادی به اینترنت و شبکه های داخلی خود وابسته است. در چنین روزنامه هایی یافتن یک خبر یا گزارش خاص که تاریخ آن به چند دهه قبل برمی گردد، بدون داشتن یک آرشیو دیجیتالی تقریبا محال است. علاوه بر این انتشار روزنامه ها نیز به شیوه دیجیتالی راحت تر و با سرعت بالاتری انجام می شود. برای این کار ابتدا باید مطالب را به وسیله نرم افزارهای خاصی، صفحه بندی کرد و به راحتی هرگونه تغییر مورد نیاز را در آن اعمال کرد.
اینترنت از حدود سالهای 1993 (معادل ۱۳۷۲ خورشیدی) برای استفادههای دانشگاهی وارد ایران شد در سال 1368پس از افتتاح مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات بنا بر درخواست استادهای دانشگاه که در خارج از ایران با پست الکترونیک آشنا شده بودند، فکر برقراری این ارتباط شکل گرفت.
بر اساس برخی آمارهای موجود، ایران با حدود هفتاد وهفت میلیون نفر جمعیت، بیست و سه میلیون کاربر اینترنت دارد که بالغ بر ۳۴ درصد کل جمعیت است. سهم ایران از تعداد کاربران اینترنت در خاورمیانه بیش از ۵۰ درصد است و میزان رشد اینترنت در آن ۹٬۱۰۰ درصد است که بالاترین سهم و میزان رشد را در خاورمیانه دارد زیرا تنها در فاصله هفت سال از دسامبر ۲۰۰۰ که میزان کاربران اینترنت ۲۵۰ هزار نفر بود تا ۲۰۰۸ رشدی چشمگیر داشتهاست. بر اساس آماری دیگر به نقل از گاردین، ايران زمانی با داشتن نزديک به هفت ميليون و ۵۰۰ هزار مصرف کننده اينترنت بعد از اسرائيل بالاترين ميزان استفاده از اينترنت را در خاورميانه داشتهاست.
.بسیاری از افراد عادی با راه اندازی یک وبلاگ شخصی توانسته اند با حال و هوای روزنامه نگاری آشنا شوند و چه بسا همین کار باعث شده باشد استعداد بالقوه آن ها در این حرفه شکوفا شود. از طرفی دیگر بسیاری از حرفه ای های روزنامه نگاری نیز برای خود وبلاگی راه اندازی کرده اند و در آن مقالات چاپ شده یا نشده خود را بدون هیچ سانسوری منتشر می کنند. بعضی از این وبلاگ ها بازدیدکنندگان فراوانی دارند و بسیاری از وبلاگ های دیگر نیز آن ها را لینک کرده اند.
یکی از مسائلی که باعث مطرح شدن بیشتر کاربران ایرانی در عرصه بین المللی شده گسترش روز افزون وبلاگ نویسی است.
گسترش وبلاگهاي فارسي زبان از خبرهاي مطرح امروز رسانه هاست. وبلاگها، فضاي مجازي نويني دراختيار كاربران اينترنت قرارداده اند كه تنها و تنها با داشتن دسترسي به اينترنت و بدون پرداخت وجوه مربوط به داشتن سايتهاي اينترنتي، قابل بهره برداري هستند..
اكوسيستم جديدي در حال شكلگيري و توسعه است كه در آن وبلاگ نويسي و روزنامه نگاري همزيستي دارند، بر هم تاثير مي گذارند و همچنين همديگر را شكل مي دهند. وبلاگ نويسي باعث مي شود هر کسي که داراي يک رايانه و يک خط ارتباطي تلفني باشد بتواند به يک روزنامه نگار مبدل شود يا وبلاگ نويسي موجب خلق نوع جديدي از روزنامه نگاري شده ، وبلاگ نويسي گزارش نويسي پست مدرن است و وبلاگ نويسان گزارشگران شهري هستند.
اگرچه برخي معتقدند وبلاگ نويسي و روزنامه نگاري وجوه مشترک فراواني دارند اما اين اشتراک واقعا تا چه حدي است؟ چرا وبلاگ نويسي با روزنامه نگاري مقايسه مي شود؟ آيا اين کار درست است يا يک اشتباه رايج؟
مدیر ویلاگ کاغذ بی خط....
