روز جهانی ارتباطات و روابط عمومی...

تاريخچه‌ي ايجاد ارتباط به شكل امروزي به اوايل قرن 19 و كشف الكتريسيته و خاصيت انتقال آن به‌صورت سيگنال و علامت برمي گردد كه از طريق آن براي اولين بار يك پيام فرستاده شد و تلگراف اولين وسيله‌اي بود كه براي ارسال اين شيوه از پيام، در دنياي مخابرات مورد استفاده قرار گرفت.

روابط عمومي  نیزبه مفهوم امروزين آن تا قبل از جنگ‌جهاني دوم در ايران پديده و حرفه اي ناشناخته‌بود . اما در دوران جنگ ‌جهاني دوم كه سالهاي اشتغال و هيجان ملت براي ملي‌شدن صنعت نفت بود لزوم وجود اداره‌ي واحدي به منظور رساندن كارها و برنامه هاي هر مؤسسه به مفهوم واقعي آن احساس و ثابت شد ، آنچه اكنون به عنوان روابط عمومي چه از نظر اصطلاح و چه از نظر حرفه روابط عمومي باز مي شناسيم براي نخستين بار در شركت ملي نفت ايران ايجاد شده است . در واقع تحولات روابط عمومي در ايران بسيار سريع بود تقريباً دو سال بعد از تأسيس اولين روابط عمومي در شركت ملي نفت انجمن روابط عمومي و بعد از آن هم دانشكده علوم ارتباطات بوجود آمدند .

 اما پس از پيروزي انقلاب اسلامي دولتمرادان و مديراني كه در ابتدا مسووليت اداره سازمانها را پذيرفته بودند با توجه به وجود عوامل گوانگون ، چندان توجهي به فعاليت‌هاي روابط عمومي نكردند . و به تدريج كه كارها و مؤسسات به روال عادل خودبازگشت ، كمبود فعاليت‌هاي روابط عمومي در آن احساس شد .

اما به نظرم به وجود چنین روز باید کمی بشتر در مسایل تئوریک و فنی مربوط به ارتباطات بیاندیشم و ببینیم جایگاه ما در آموزش و مسایل فنی ارتباطات کجاست؟

ببینیم آیا این دانشگا های کم عدد و این کتاب های ترجمه جوابگوی ما در دنیای ارتباطات فعلی خواهد بود؟

شاید این یک روز در یک سال که به یاد ارتباطات و ارتباط گر ها و جامعه اطلاعاتی می افتیم فرصت خوبو مغتنمی برای خوب اندیشیدن نیز باشد، برای استفاده از استادان گران سنگی مانند استاد معتمد نژاد که حرف های شنیدنی در خصوص آموزش ارتباطات دارد البته اگر گوش شنوایی باشد!....

در این روزها که انتخابات ریاست جمهوری را در پیش داریم هر یک از وسایل ارتباطی از جمله همین وبلاگ ها می توانند نقش اساسی در هر چه بهتر برگزار شدن این دموکراسی ملی ...را ایفا کنند....

 

G       PG     PG-13

  R         NC 17      

 

   

 

 از همان  سالهایی که سینما توانست به عنوان یک صنعت پیشرو و تأثیر گذار در جوامع مختلف مطرح شود، درجه بندی فیلم ها هم معنی پیدا کرد. طبیعی بود که بنا بر ژانرهای مختلف در سینما ، می شد انتظار داشت که همه فیلم ها برای کودکان و نوجوانان ذیا افراد مسن قابل دیدن نباشند . ترویج برخی مسائل غیر اخلاقی و رعایت نشدن بعضی اصول در فیلم ها جوامع را بر این داشت که قانون سانسور را تدوین کنند.

هر چند اولین بار در فرانسه جدا کردن فیلم ها بر حسب موضوع و مخاطب در سال 1907 صورت گرفت اما در سال 1929 ، مجلس آمریکا طرحی را برای سانسور فیلم تدوین کرد و یک سال بعد آن را تصویب کرد ؛ اتفاقی که سبب شد پس از آن بسیاری از کشورها هم به تبع آن قوانینی را برای منع نمایش فیلم برای افراد زیر 19 سال تصویب کنند و از این پس بود که فیلم ها بر اساس میزان خشونت ،نمایش صحنه های غیر اخلاقی ، به کارذ بردن الفاظ رکیک و حتی نشان دادن صحنه های استفاده از مواد مخدر برای سنین مختلف طبقه بندی شدند ؛ هر چند یادمان باشد که این درجه بندی تابع قوانین ،فرهنگ و آیین های هر کشور بوده و بدیهی است که هر کشوری براساس ارزش ها و باورهای اخلاقی این درجه بندی را انجام می دهد.

شاید اولین با به شکل جدی در کشور ما ،درجه بندی فیلم های سینمایی در زمان نمایش فیلم "مصائب شیرین" به کارگردانی  علیرضا داوودنژاد مطرح شد. در زمان مطرح شد که دیدن این فیلم برای افراد زیر 18 سال ممنوع است. اما این امر هیچ کاه حالت رسمی به خود نگرفت .

در3-2 دهه اخیر ، سیاست مسؤولان سینمایی در ایران بر این اصل استوار بوده که هر فیلمی که از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد قابل نمایش قلمداد شود و پروانه نمایش بگیرد ، تماشایش برای رده های مختلف سنی ممنوعیتی ندارد.

با این حال ، امسال در یک اقدام مناسب در زمان برپایی جشنواره فیلم فجر، چند فیلم برای تماشاگران درجه بندی شدند و با علامتPG-13  مشخص شدند.

و اما در  تلویزیون به عنوان یک رسانه ملی که هر روز میلیون ها تماشاگر دارد ، ما شاهد فیلم های سینمایی و سریالهایی هستیم که بدون هیچ هشداری روی آنتن می روند؛ سال گذشته شاید سریال ساعت شنی که به موضوع رحم های اجاره ای پرداخته بود -  این هشدار را در ابتدای سریال عنوان می کرد اما پخش آن در ساعت 8 شب این امکان را از خانواده ها سلب کرده بود که این قواعد را رعایت کنند.

خیلی از فیلم هایی که از تلویزیون پخش می شود متأسفانه بدون هیچ دید کارشناسانه پخش می شود.

همانطور که جامعه شناسان و روانشناسان ، دسته بندی برنامه های تلویزیونی را عامل کاهش خشونت میدانند بسیاری از فیلم سازان و منتقدان سینما بر این امر تأکید می کنند.

در این روزها ، که با روزهای آغازین سال روبرو هستیم   تلویزیون  برنامه ها و فیلم های مختلفی را آماده پخش کرده ؛ فیل هایی که هر کدام درجه بندی خاصی برای مخاطبین دارد.

امیدواریم که این رسانه ملی در روزهای نوروز این اصول اساسی را رعایت کند و خود خانواده ها نیز این قواعد را رعایت کنند...

 

 

 

 

 

 

عکس های خبری....

 

زمانی که یک سونامی در سال 2004 به جزایر تایلند برخورد کرد، ساعت ها قبل از آنکه رسانه های متداول حتی فرصت حضور در صحنه را پیدا کنند، اولین افرادی که خبرهای مربوط به این فاجعه، اخبار کامل به همراه تصاویر ویدئویی، را به جهانیان عرضه کردند، شاهدان عینی آن بودند. و زمانی که گردباد کاترینا نیواورلئان را ویران کرد، و خسارت ها و خرابی های بسیاری را در شهرهای جنوبی ایالات متحده به بار آورد، شبکه های خبری گزارشات کامل و مفصلی در مورد وضعیت آنجا تهیه کردند، ولی تا زمانیکه ساکنین این شهرها تصاویر ویدئویی و تفاسیر خود را در اینترنت پخش نکردند، تاثیر واقعی این فاجعه به طور کامل درک نشد.

روی گرین اسلید، استاد دانشگاه سیتی در لندن، در مقاله اخیری که در روزنامه رویترز به چاپ رسید، اظهار داشت، "شهروند روزنامه نگار کسی است که به طور تصادفی در حال عبور از محلی است که واقعه ای در آن در حال رخ دادن است و او عکس یا فیلم این رویداد را تهیه می کند."
با غلبه گروهی از شهروندان بر گزارش های خبری - عکاسانی که با تلفن های همراه خود عکس می گیرند، کسانی که پیام های کوتاه می فرستند، کسانی که وبلاگ می نویسند، و آنهایی که مدام در تارنماهای اینترنت به جستجو مشغولند - مفسرین خبری چنین "گزارشات مردمی" را یک تغییر جهانی در حرفه روزنامه نگاری توصیف کرده اند. "روزنامه نگاری شهروندی"، که به "روزنامه نگاری مشارکتی" نیز معروف است، عمل جمع آوری و پخش اخبار توسط افراد عادی، مانند افراد روزنامه خوان، است. بسیاری از این روزنامه نگارهای مردمی اکنون نقش فعالی را در پخش اخبار ایفا می کنند و تبدیل به شکل پذیرفته شده ای از روزنامه نگاری در ایالات متحده شده اند.
در اکثر مواقع، بودن در مکان مناسب و زمانی مناسب "روزنامه نگاری شهروندی" را به وجود می آورد. بسیاری از گزارش های خبری مربوط به سوانح توسط ناظران تصادفی در محل، که دوربین یا تلفن همراه دوربین دار در اختیار دارند، تهیه می شود. سپس، با استفاده از اینترنت، بسیاری از این گزارش ها در اختیار عموم قرار می گیرند.

شبکه های رسانه های جمعی به تدریج متوجه اهمیت روزنامه نگاری شهروندی شده اند، و نیز درک کرده اند که چگونه با تغییر ساختار رسانه ها و تبدیل آنها به رسانه های آن-لاینی و محاوره ای، شکل اخبار نیز باید تغییر کند. این درک موجب شده که رسانه های متداول، با ایجاد وبلاگ های خود، که توسط روزنامه نگاران خودشان نوشته می شوند، به این پدیده بپیوندند. با ایجاد یک وجه حرفه ای تر از وبلاگ نویسی، به شکل روزافزونی وبلاگ نویسی به عنوان یک منبع خبری مهم و مناسب مطرح می شود.

 

وبلاگ بی خط در نظر دارد  برای حضور و فعالیت بیشتر وبلاگ نویسان عزیز که همیشه یار و پشتوانه او بوده اند ،یک مسابقه عکس های خبری برگزار کند از دوستان همیشگی و علاقه مند به این ترتیب دعوت به عمل می شود....

شما وبلاگ نویسان عزیز میتوانید با درج کد عکس های خود در قسمت نظرات که به صورت خصوصی برای مدیر وبلاگ ارسال می شود در این مسابقه شرکت کنید...

عکس ها باید توسط خود افراد گرفته شده باشد و از کوپی کردن عکس های دیگران خودداری کنید این امر نشان دهنده اخلاق حرفه ای شما است...

عکس های ارسالی می تواند همراه با شرح عکس باشد....

در آخر هم عکس ها به صورت آلبوم بااسم وآدرس وبلاگ خود افراد  برای بازدید تمام  افراد گذاشته می شود...

و...

به 24 نفر (به خاطر پایدار ترین رفیق...)  از افراد بعد از انتخاب کارشناسانه هدایای ارزنده داده می شود....

 

منتظر شرکت شما در مسابقه عکس های خبری وبلاگ بی خط هستیم....

با تشکر مدیر وبلاگ..

از ذهن گذشته...

 

آیا مخاطب قدر ت گزینش ،قرائت و معنا سازی متن برخوردار است و یا این رسانه ها هستند که ضمن شکل دادن به باورها و نگرش او،مفهوم سازی اس از واقعیت را تعیین می کنند؟

این سوالات و هزاران سوال دیگر زمانی در ذهنم شکل می گیرد که مشغول دیدن یکی از برنامه های رسانه ملی یا همان تلویزیون می شوم.

هر برنامه ای که ساخته و تولید می شود با هدف و برنامه ریزی تولید می شود؟

با توجه به ساختار قدرت  سیاسی در ایران صدا وسیمای جمهوری اسلامی ایران تحت نظارت و مالکیت حکومت و مروج اندیشه ها،باورها و اید ئولوژی رسمی و پذیرفته شده حاکمیت است و در قالب برنامه های خبری،تحلیل و تفسیر،فیلم ، سریال ، سرگرمی و ...این باورها و اندیشه ها را به عنوان جریان اصلی فکری و فرهنگی ،نفوذ و اشاعه می دهد و در تصویر سازی از دنیای پیرامون در اذهان عمومی می کوشد؛ولی این که آیا مخاطبان چارچوب  معنایی ساخته  شده برنامه های صدا و سیما را می پذیرند و مفهوم سازی آنان از واقعیت ، متأثر از واقعی رسانه ای شده است ،سوالی است که پاسخ به آن به سادگی مثبت و یا کاملا منفی نیست...

 با این سخنان در اینجا به یاد نظریه کاشت گربنر و همکارانش می افتم که تحقیقاتی را با عنوان شاخص های فرهنگی  را در سال 1960 شروع کرد که تأثیرات تماشا ی تلویزیون را بر باورها و دیدگاه های بینندگان درباره جهان واقعی، بررسی می کرد و به این نتیجه رسید که تلویزیون سازنده محیط نمادین است؛تماس فزاینده با تلویزیون بر مفهوم سازی مخاطبان از واقعت اجتماعی تأثیر میگذارد...

 .

.

.

وقتی مخاطب با دیدن هر برنامه سیاست های تلویزیون را متوجه شود دیگر نمی تواند منجر به شکل گیری تصویر ذهنی غیر واقعی از جهان شود.

 

 

 

شما برایش توضیح بنویسید منتظرم....

«پرس تی وی» اولین سالگرد تاسیس خود را جشن گرفت...

امروز جشن تولد یک سالگی شبکه خبری پرس تی وی بود. جای همتون خالی بود.همه بودن...

یکی از نکات جالب  توجه در این جشن تولد سخنانی بود که عنوان شد...

گفتند وشنیدیم که این شبکه حقایق دنیا را به ملت های دنیا می رساند...

تریبونی هست برای بی تریبون ها...

اول خودمان دیده شویم بعد پرس تی وی...

 

«پرس تي‌وي»، PRESS TV نخستين و تنها شبكه خبري انگليس‌ زبان جمهوري اسلامي ايران است که در تاريخ11/4/1386 افتتاح شد و اين شبکه به صورت 24 ساعته به پوشش خبري مي‌پردازد.اكنون «پرس تي.وي» در بيش از پنجاه نقطه جهان، خبرنگار و دفتر دارد. دفاتر شبكه «پرس. تي. وي» در خارج از كشور عبارتند از: لندن، بغداد، بيروت، كابل، برلين، دمشق. اين شبكه چهار روز در هفته از واشنگتن برنامه پخش مي‌كند و تعداد كاركنان شبكه ‌بيش از چهارصد نفرند.

 

 

كتاب «راديو و مديريت بحران» نوشته دكتر حسن سبیلان اردستانی توسط دفتر پژوهش هاي راديو  چاپ شد

وبلاگ کاغذ بی خط چاپ این اثر ارزشمند را به جناب آقای دکتر اردستانی تبریک می گوید.

تبلیغات از نوع بیلبوردی

تبلیغات از نوع بیلبورد

 

بررسي‌هاي‌ انجام‌ شده‌ حاكي‌ از آن‌ است‌ كه‌ عوامل‌ و متغيرهاي‌ متعدد و متنوعي‌ در سطح‌ فردي‌، سازماني‌ و اجتماعي‌ رفتار مصرف‌كننده‌ را در اقدام‌ به‌ عمل‌ خريد تحت‌تاثير خود قرار مي‌دهد.

مطالعات‌ بازاريابي‌ به‌منظور بازار افزايي‌ و فروش‌ كالا در پي‌شناخت‌ شيوه‌هاي‌ مصرف‌ و الگوي‌ رفتاري‌ مصرف‌كنندگان‌ عمل‌ مي‌كند. از ديدگاه‌ «ميشل‌ سولومون‌» بررسي‌ رفتار مصرف‌كننده‌، مطالعه‌ فرآيندهايي‌ است‌ كه‌ افراد يا گروه‌ها در انتخاب‌، خريد، استفاده‌ و نهايتاً نگهداري‌ يا به‌ دور انداختن‌ محصولات‌، خدمات‌، ايده‌ها و يا تجربيات‌ به‌منظور ارضاء نيازها و خواست‌هاي‌ خود آن‌ را طي‌ مي‌كنند.

یکی از این حوزه ها که جای بسی تأمل دارد ،بیلبوردهایی است که در سراسر جهان جزء تبلیغات غیر متحرک شهری به حساب می آید.بیلبوردهای سینمایی سطح وسیعی از پایتخت رو به خود اختصاص داده اند.مانند تبلیغات فیلم "تیغ زن"که چند روزی به خاطر مشکلات کارشناسی و ایجاد ابهام در ذهن افکار عمومی از سطح شهر جمع آوری شد.

نخستین بیلبوردهای تبلیغاتی

تبليغات بيلبوردي به اولين تمدنها باز مي‌گردد و ما در تاريخ مصر باستان به ستونهاي سنگي اوبليسک برمي‌خوريم که ستونهايي چهاروجهي با نوک هرمي شکل هستند و از سنگ يک تکه ساخته شده اند، اين ستونها نه تنها جنبه تزئيني داشته اند بلکه براي ترويج مذهب مصريان باستان به کار مي‌رفته اند و بر روي آنها جملات مذهبي و دعاهاي مختلف کنده کاري شده اند.

در دهه اول قرن نوزده ـ حدود سال 1900 ـ در صنعت توليد بيلبورد اتفاق بزرگي رخ داد. شرکتهاي بزرگ براي تبليغ کالاهاي خود در بازرارهاي داخلي، به استفاده گسترده اي از بيلبورد پرداختند و تصاوير بزرگ و پر جلوه اي از خمير دندان و صابون گرفته تا انواع خوراکي‌ها و نوشيدني‌ها، بر روي بيلبوردها ظاهر شدند. در دوران جنگ، تبليغات روي بيلبوردها، بر روي بسيج نيروها و دفاع از کشور و شعارهاي وطن پرستانه متمرکز مي‌شد و در دوران صلح، اين تمرکز بر روي بهبود بخشيدن به شيوه زندگي و تبليغ براي آخرين دستاوردهاي صنعتي ...

 

 

وقتي در سال 1450، يوهان گوتنبرگ ماشين چاپ قابل حمل را اختراع کرد . به مرور زمان، مردم به د نبا ل جاهايي مناسب براي نصب آگهي هاي خود بودند تا در محدوده زماني مشخص، بيشترين بازديد کننده و بالاترين تاثير را داشته باشد. تبليغات محيطي اولين بار در حاشيه جاده ها توسط تاجران و کسبه محلي آمريکايي به کار رفت آنها علامتها و تابلوهايي را بر ديوارها و نرده ها نقش مي کردند يا پوسترهايي را بر روي تيرهاي تلگراف، ديوارها و هر محل ممکن نصب می کردند

اما عمر پديده بيلبورد در ايران چندان طولاني نيست و مي توان سابقه اين شيوه جديد تبليغات را در ايران بعد از پايان جنگ تحميلي جستجو کرد. اواخر سال هاي جنگ تحميلي با تاسيس شرکت کارپي، طرح نصب پنل هاي 2در 2متر به شهرداري ارائه شد که مورد موافقت قرار گرفت و در ابتدا سه هزار تابلو روي ديوارهاي شهر نصب شد و پس از به دست آمدن اين موفقيت، ساخت بيلبورد در دستور کار آن شرکت قرار گرفت. پس از آن ساخت بيلبوردهاي 3 در 5 متري شروع شد که پايه هاي آهني داشت و پس از آن به طور محدود نصب بيلبوردهاي 48متري در اتوبان ها شروع شد.

بزرگراه ها و خيابان هاي پر رفت و آمد شهر پر شده است از بيلبوردهايي که هر کدام يک هدف را نشانه رفته‌اند؛ بعضي از آنها بسيار گويا و قابل درک اند و بعضي ديگر پيچيده و پر ابهام. نگاه کردن به آنها گاه انسان را به خنده وامي‌دارد و گاه باعث مي شود پيامشان براي هميشه در ياد باقي بماند. اينها ديگر قسمتي از زندگي انسان هزاره سوم شده اند حال مفيد و سودمند يا... چه بخواهيم و چه نخواهيم تهران امروز، ديگر فضاي خالي براي چشم‌نوازي ندارد و تا چشم کار مي‌کند ـ حتي اگر کار نکند ـ تابلوهاي رنگارنگي را مي‌بيند که مظاهر تمدن نوين است .

بر خلاف رشد تکراري و کسل کننده اي که در تبليغات تلويزيوني بوجود آمده است. مسئولان و تبليغات چي هاي خلاق به سرعت به امکانات و برتري هاي بيلبورد پي برده و انواع ترفندها و هنرها را بر روي آن پياده کردند. در نتيجه بيلبوردهاي چند تصويري به عجائب تبليغاتي شهر افزوده و در چهارراه‌هاي پر رفت و آمد نصب شد. بسياري از آنهايي که پشت چراغ قرمز ايستاده بودند خدا خدا مي‌کردند که چراغ ديرتر سبز شود تا خداي ناکرده بعضي از اين تبليغات را از دست ندهند!

 

 

سینما وبیلبوردهای...

پوسترهای سینمایی در حوالی مناطق پر سینما مانند بخش میانی خیابان ولی عصر، بیشتر به چشم میخورند و خلاصه اگر به تهران وارد شویم و مناطق آن را نشناسیم، بیلبوردها کمک بزرگی برای تشخیص منطقه و محیط به شمار میروند.

است  که چند روزي است در بزرگراه هاي شهر یکی از این تبلیغات بیلبوردی که چند روزی بحث بسیاری از سایتهای سینمایی و خبرگزاری ها شده بود  تبلیغات فیلم" تیغ زن" زن بود؛ «چگونه مي توان يک... را دوست داشت» عنوان بيلبوردهايي تهران خودنمايي مي کند. اين تبليغ جزء دسته يي از تبليغات سريالي قرار مي گيرد که اين روزها باب شده است و نمونه هاي آن را قبلاً هم داشته ايم؛ مثل تبليغ کتاب اول با طرح آقاي کيارستمي که در ابتدا بر بيلبوردها حروف الف، و، ل را مي ديديم و بعد از چند وقت اين حروف تبديل به تبليغ کتاب اول شد يا تبليغ تخم مرغ کلمبوس و... اما تعجب من از اين بابت بود که در اين تبليغ از چهره محو زني استفاده شده که عنصر تخيل را فعال تر مي کرد.

«علي سرتيپي» مدير فيلميران در گفت‌وگو با خبرنگار سينمايي فارس اظهار داشت: تبليغات شهري فيلم مشكل خاصي نداشتند ولي چون با اداره كل ارشاد اسلامي استان تهران هماهنگ نشده بود و به نظر آنها اين تبليغات در اذهان عمومي ايجاد ابهام كرده بود، آنها را جمع‌آوري كرديم و پس از اعمال تغيير، از تبليغات جديدي استفاده خواهيم كرد.
وي ادامه داد: اين تبليغات دو مرحله‌اي بود كه در مرحله نخست، قصد داشتيم نوعي ابهام را در ذهن مخاطب به‌وجود بياورد و در مرحله دوم، مشخص كند كه تبليغ فوق مربوط به فيلم «تيغ‌زن» است.

تبلیغات  خصوصا در حوزه تبلیغات  فیلم های سینمایی که از طریق  بیلبوردهایی که در بزرگراه های شهر جلوه نمایی میکنند، باید بر اساس  کار کارشناسی صورت گیرد  تا  در کنار ا ینکه حقوق شهروندی حفظ می شود ؛به مبلمان شهری آسیبی نرسد .

خیلی از کارشناسان رسانه با این گونه تبلیغات  مخالف هستند  و بیان می کنند که به مخاطب خود حس بدی را منتقل میکنند ؛هر چيزي را که در آينده بخواهند تبليغ کنند حتي اگر آن کالا يا شعار مفهومي مثبت داشته باشد با اين شيوه حالت ضدارزش پيدا مي کند.

عباس زاده از اساتید علوم ارتباطات می گوید: پيامي که براي مخاطب عرضه مي شود بايد اطمينان بخش باشد اما بيشتر تبليغات بيلبوردها در ايران از ترفند هاي بزرگنمايي و تکرار استفاده مي کنند که اين کار باعث تبليغ زدگي مردم مي شود. در نهايت مردم به تبليغات شفاهي و ميان فردي بيشتر اطمينان مي کنند.

از طرفي ديگر ضعف قانون و مشخص نبودن چارچوب‌هاي كار تبليغات، باعث مي شود براي مبلغان نماي ساختمان‌ها و محيط شهري فقط مکاني براي تبليغ محصولات شان باشد در صورتي که نماها براي مردم و جزو حقوق شهروندي آنها به حساب مي آيند. در واقع معلوم نيست کي و کجا قرار است اين محيط ها براي رفاه عمومي تعريف شوند و حقوق شهروندي مردم در تلاش براي جلب مخاطب گم نشود...

 يعني همان چيزي که سال هاي سال است به واسطه آن بسياري از تبليغ ها رد مي شوند به طور مثال تبليغي را که یکی از شرکتهای تبلیغاتی انجام داده بود؛ خانم ها مانتوهايي بر تن داشتند که 4 انگشت زير زانوي شان بود. اين تبليغ به بهانه کوتاه بودن مانتوها رد شد و ما در تبليغ بعدي چهره اين خانم ها را محو کرديم و آنها باز هم اين تبليغ را رد کردند چرا که گفتند اين تبليغ قدرت تخيل را درباره زنان بالاتر مي برد يعني همان کاري که امروز نمونه يي از آن را مي بينيد در حالي که حتي نمي دانيد تبليغ چه چيزي است.

همه چيز از كنار خيابان شروع مي‌شود ، اينجا ديگر حساب كوچكي و بزرگي اندازه تبليغ مهم نيست، ‌هنر شماست كه همه نظرها را به خود جلب كني و گرنه پولت هدر رفته!

 

 

 

علي پويان یکی از کارشناسان تبلیغات با عنوان اينکه همه ما افرادي مبادي آداب و اخلاق مدار هستيم و حدود منع پيام ها را مي دانيم و به ارزش ها اهميت مي دهيم، گفت؛ متاسفانه سختگيري ها و با ديده شک نگاه کردن به همه چيز باعث شده مفهوم خلاقيت منهدم شود تا جايي که در يکي از تيزرهاي تبليغي ماشين، تصوير پسرهاي جواني را مي ديديد که شاد و خوشحال سوار بر ماشين کاروان در جاده يي مي رفتند ولي رد شد و درباره رد اين تبليغ آمده بود؛ اين پسرها به کجا مي روند؟، اين مشاور تبليغاتي نگاه کردن به ديده شک و گناه را تعميم يافته به مخاطب دانست و عنوان کرد؛ تا جايي که مسوولان به ديده شک به همه چيز نگاه کنند، مخاطب ما هم مخاطبي شک نگر مي شود تا جايي که با يک تبليغ اين چنيني (اشاره به تبليغ موردنظر) تعابيري بد در ذهنش جاري مي شود.

 

 در این میان مديرعامل سازمان زيباسازي شهر تهران همچنين از ايجاد زمينه براي حضور فعال فارغ‌التحصيلان رشته‌هاي مرتبط با تبليغات در جريان ساماندهي فضاي تبليغاتي شهر تهران خبر و توضيح مي‌دهد: در روش‌هاي قبلي، شركت‌هاي بزرگ اجازه رقابت به شركت‌هاي كوچك را نمي‌دادند، ولي در حال حاضر همه شركت‌ها در پنج گروه بر اساس برخي ضوابط طبقه‌بندي شده‌اند و به اين ترتيب امكان سوءاستفاده وجود ندارد.

 

وي به تشكيل تعاوني‌هاي تبليغات محيطي در يك سال گذشته اشاره كرد و گفت: با تشكيل اين تعاوني‌ها كليه كارهاي واگذاري تبليغات از دست سازمان زيباسازي خارج شده و تعاوني‌ها به طور مستقيم روي انجام و برگزاري مناقصات و فعاليت شركت‌هاي ديگر نظارت مي‌كنند. همچنين اعلام كرده‌ايم كه اگر اين شركت‌ها از دانشجويان و فارغ‌التحصيلان رشته‌هاي مرتبط با تبليغات استفاده كنند، از امتياز بيشتري برخوردار خواهند بود.

در اینجا باید از دست اندرکاران این شناسنامه های عظیم شهری بخواهیم که در معرفی هرچه بهتر شهر و مردم آن بکوشند، سلیقه هنری و الگوی مصرفی جامعه را بهبود بخشند و فراموش نکنند که کار آنها قبل از اینکه جنبه مادی داشته باشد، کاری فرهنگی به شمار می آید و مسئولیت بزرگی بر عهده آنان گذاشته است.

 

مولانا: اطلاع رساني آزاد هيچ جاي دنيا وجود ندارد

پرفسور حميد مولانا استاد علوم ارتباطات در يک همايش در شهرکرد گفت: ‌رسانه هاي مدرن در جهان بايد داراي منشور اخلاقي باشند، تا بتوانند به بشريت خدمت کنند.

 استاد علوم ارتباطات دانشگاه آمريکن واشينگتن آمريکا شنبه شب در همايش "دين و عصر ارتباطات در احياي امر به معروف و نهي از منکر " که در تالار فرهنگ شهرکرد از سوي ستاد احياي امر به معروف و نهي از منکر چهار محال و بختياري برگزار شد، افزود: رسانه نبايستي اطلاعات را به عنوان يک کالا به مخاطب خود عرضه کند، بلکه بايد هدف از ارائه اطلاعات تشويق مردم به سوي ارزش هاي جامعه باشد.

 به گزارش رجانيوز به نقل از ايرنا، وي گفت: امر به معروف و نهي از منکر به عنوان يک فريضه الهي است و بايد از سوي رسانه ها دنبال شود و اين دو فريضه تنها فرايض ديني نيستند، بلکه در تمامي مراحل اجتماعي کاربرد دارند.

 به گفته وي، فريضه امر به معروف و نهي از منکر يک وظيفه ديني و مدني است و مي تواند يک منشور اخلاقي براي رسانه ها باشد.

 استاد رشته علوم ارتباطات داشنگاه آمريکن واشينگتن آمريکا اظهار داشت : اطلاع رساني مطلق و آزاد در هيچ کجاي دنيا وجود ندارد و آخرين نوع کنترل در اينترنت مربوط به مباحث اقتصادي است ، چرا که افراد براي دسترسي به برخي از سايت ها بايد هزينه بپردازند.

 اين استاد دانشگاه هاي آمريکا اظهار داشت: زيرساخت هاي مدرن اطلاع رساني و ارتباطات در شرايطي مطلوب است که با زيرساخت هاي سنتي، ارزشي و اخلاق گرا همراه باشد.

 به گفته وي، در ايران اسلامي زيرساخت هاي اطلاع رساني و ارتباطات با سنت ها و ارزش ها تلفيق شده و اگر اين زيرساخت ها به دور از سنت ها و ارزش ها باشد، به چالش بزرگي تبديل مي شود.

 معاون فرهنگي ستاد احياي امر به معروف و نهي از منکر نيز در اين همايش گفت: رسانه ها نقش مهمي در تبيين احياي اين دو فريضه مي توانند داشته باشند و بايستي از ظرفيت رسانه ها بهره گرفت.

دکتر" سيد مهدي هاشميان" افزود: هدف ستاد احياي امر به معروف و نهي از منکر خيرخواهي مطلق است و اينکه اين ستاد را تنها در زمينه مبارزه با بدحجابي معرفي مي کنند نوعي ظلم به اين ستاد است.

 به گفته وي، فرهنسگازي در امر احياي امر به معروف و نهي از منکر و اعتقاد قبلي و لساني به اجراي اين دو فريضه يک اصل است و کار اين ستاد مچ گيري و يقه گيري نيست.

 به گزارش ايرنا، در اين همايش جمعي از استادان دانشگاه و مديران دستگاه هاي اجرايي چهارمحال و بختياري حضور داشتند.

موج تازه برخورد با سایت‌های اینترنتی

صبح روز دوشنبه، شرکت‌های ارائه‌کننده خدمات اینترنتی ISP ابلا‌غیه‌ای را از "کمیته تعیین مصادیق پایگاه‌های غیرمجاز اینترنتی" دریافت کردند که براساس آن مصادیق جدید فیلترینگ تعیین شده و شرکت‌ها موظف به اعمال آن بودند.

آن‌طور که از نحوه اعمال فیلترینگ در اینترنت ‌به‌نظر می‌رسد، موضوع‌های فیلترینگ این دوره از سلسله ‌دستورهای صادر شده، ‌نگاهی سختگیرتر داشته تا آنجا که برخی از سایت‌ها و وبلا‌گ‌های فعالا‌ن حقوق زنان، ‌حقوق بشر، نویسندگان منتقد به عملکرد دولت و نهادهای دولتی و روزنامه‌نگاران شناخته‌شده از مصداق‌های فیلترینگ معرفی شد.

سختگیری این دستور آنجا پررنگ می‌شود كه می‌توان حجم عظیم سایت‌های شخصی (وبلا‌گ) فیلترشده در این دستورالعمل را دید.

كمیته تعیین مصادیق فیلترینگ اگرچه كه تاكنون نمایندگانش شناخته نشده‌اند و كسی از نگاه كارشناسی آنها خبر ندارد، اما بر اساس اطلا‌عات به‌دست آمده، این كمیته از چهار كارشناس اصلی به نمایندگی از وزیر ارشاد، ‌دادستان تهران، وزیر ارتباطات و یكی از نهادهای امنیتی تشكیل شده كه با تعیین سایت‌های مورد مصداق، ‌با اعلا‌م آدرس آنها به شركت‌های خدمات‌دهنده اینترنتی دستور مسدود شدن آنها را صادر می‌كنند.

وبلاگ نویسی و اخلاق...

به اعتقاد یك وبلاگ‌نویس، با توجه به مشخص بودن گروه‌هایی كه در وبلاگ‌ها وجود دارند، بیشتر افراد در جذب كسانی كه از نظر دیدگاه و معیارهای اخلاقی به آنها نزدیك هستند، موفق می‌شوند.
سیامك محدثی، نویسنده وبلاگ «دجاوو» با بیان اینكه قوانین دنیای مجازی بر وبلاگ‌ها نیز حاكم است، در عین حال اظهار كرد: معیارهای اخلاقی دنیای مجازی و وبلاگ‌ها نیز تفاوتی با معیارهای دنیای واقعی نمی‌كنند با این تفاوت كه در دنیای مجازی، آشنایی افراد بیشتر براساس عقاید و افكار صورت می‌گیرد نه بر مبنای مسائل و امتیازات ظاهری اجتماعی.
وی افزود: در دنیای واقعی ممكن است بسیاری افراد به دلیل موقعیت‌های اجتماعی و زبان خاصی كه دارند، از سوی گروه‌های دیگر اجتماع پذیرفته نشوند، اما در وبلاگ‌ها با توجه به اینكه همه با زبان فارسی صحبت می‌كنند، این امتیازات و محدودیت‌ها كاهش پیدا می‌كند. به این ترتیب معیارهای اخلاقی در فضای مجازی بهتر و منطقی‌تر از دنیای واقعی تعریف می‌شود.
این وبلاگ‌نویس به جنبه‌ی منفی این معیارهای اخلاقی در وبلاگ‌ها اشاره كرد و گفت: بسیاری به دلیل محدودیت‌هایی كه در دنیای واقعی وجود دارد، ترجیح می‌دهند در دنیای مجازی چیزی را نشان بدهند كه در فضای واقعی نمی‌توانند باشند.
محدثی با بیان اینكه وبلاگ‌نویسان می‌توانند چارچوب‌های اخلاقی را مشخص كنند، تصریح كرد: برنامه‌ریزی در این زمینه نیازی به تجربه‌هایی بیشتر از آنچه افراد در دنیای واقعی كسب می‌كنند، ندارد.
محدثی یادآور شد: برخی بر این عقیده‌اند كه در نقد باید افراد نظرات شخصی خود را بیان كنند. ولی اینكه هر كس صرفا بر اساس نظرات شخصی؛ نقدهای توهین آمیزی را هم مطرح كند، به تربیت اجتماعی او برمی‌گردد.
به عقیده وی، بسیاری از محدودیت‌های فعلی در میان ایرانیان به محدودیت‌های جامعه عرفی و سنتی ما مربوط می‌شود. در این جامعه‌ی عرفی و سنتی یك سری محدودیت‌ها تعریف شده و طبیعی است كه افراد نظرات غیرقابل پذیرش در این جامعه را در دنیای مجازی مطرح می‌كنند.
وی در عین حال گفت: بسیاری اوقات در فضای واقعی مسائل حل نشده‌ای برای افراد وجود دارد كه برای آنها ایجاد تشویش‌های روحی می‌كند و نتیجه‌ی این تشویش‌ها، توهین‌ها و بداخلاقی‌های وبلاگی می‌شود.
محدثی در پایان ابراز عقیده كرد: بزرگترین مساله‌ای كه باعث می‌شود دنیای مجازی به سمت توهین‌ها و بداخلاقی‌ها برود، برخی محدودیت‌هایی است كه در جامعه وجود دارد.

روز جهاني خاموشي کامپيوتر!

.هدف اين سازمان اين است تا به استفاده‌کنندگانِ از اين تکنولوژي مدرن نشان دهد، کامپيوتر همه زندگي نيست و با خاموش کردن آن حتي براي ۲۴ ساعت، کارهايِ ديگري در زندگي هست که مي‌توان آنها را انجام داد؛ کارهايي از قبيل رجوع به طبيعت، ورزش و معاشرت با خانواده و دوستان

گروهي در کانادا، روز سوم مي را روز جهاني «خاموشي کامپيوتر» نامگذاري کرده‌اند و از همه مردم دنيا خواسته‌اند تا در اين حرکت با آنها همراه شوند.

امروزه زندگي بدون کامپيوتر، تبديل به مسأله‌اي باورنکردني براي بسياري از مردم دنيا شده است، اما يک سازمان غير دولتي در کانادا به نام Shutdown Day يا روز خاموش کردن از سال گذشته تلاش مي‌کند براي يک روز هم که شده اين اتفاق غير ممکن را ممکن سازد!

هدف اين سازمان اين است تا به استفاده‌کنندگانِ از اين تکنولوژي مدرن نشان دهد، کامپيوتر همه زندگي نيست و با خاموش کردن آن حتي براي ۲۴ ساعت، کارهايِ ديگري در زندگي هست که مي‌توان آنها را انجام داد؛ کارهايي از قبيل رجوع به طبيعت، ورزش و معاشرت با خانواده و دوستان.

طرح اوليه اين گروه توسط «دنيس بايستروف» يک برنامه‌ريز کامپيوتر در مونترال کانادا شکل گرفت. وي به اين نتيجه رسيده بود که بيش از اندازه وقت خود را صرف کامپيوتر مي‌کند و از زندگي طبيعي بيرون از دنيايِ کامپيوتر به دور افتاده است.
پس با تشکيل يک گروه و با استفاده از اينترنت، از سالِ ۲۰۰۷ تلاش کرد پيام خود را در سراسر دنيا پخش کند.

اين جنبش، تنها با يک پرسش ساده آغاز شد و آن اين بود: آيا گمان مي‌کنيد قادر به زندگي به مدت ۲۴ ساعت بدون کامپيوتر هستيد؟

اين پرسش ساده، به رخدادي بزرگ در دنياي مجازي تبديل شد تا جايي که در ماه اول راه‌اندازي وب‌سايت، بيش از يک و نيم ميليون نفر از آن بازديد کردند و در روز ۲۴ مارس ۲۰۰۷ بيش از ۶۵۰۰۰ نفر کامپيوترهاي خود را براي يک شبانه روز خاموش کرده و به کارهاي ديگر پرداختند.

اين حرکت بعدها با راه‌اندازي سازمان غير دولتي Shutdown Day يا روز خاموش کردن در ايالتِ «کبک» کانادا شکلي منسجمتر به خود گرفت.

هدف اصلي اين سازمان غير دولتي اين است که به مردم درباره تأثيرات رواني استفاده بيش از اندازه از کامپيوتر، تلويزيون، بازي‌هاي کامپيوتري، موبايل و ديگر وسايل از اين دست، هشدار دهد.

همچنين اين جنبش مي‌خواهد به مردم دنيا نشان دهد که ناخودآگاه با ظهور اين تکنولوژي‌ها چه تغييرات حساسي در زندگي‌شان رخ داده است!

امروز دنيس و همکارانش با همکاريِ هزاران داوطلب در نقاط گوناگون دنيا، تلاش دارند به مردم جهان يادآور شوند که به غير از صفحه مانيتور در دنيا، زيبايي‌هاي فراواني براي لذت بردن هست

انتخاب وبلاگ های برتر سال و ششمین تولد وبلاگستان فارسی

روز 23 خرداد، روز تولد اولین سرویس وبلاگ فارسی (پرشین بلاگ) و فراهم شدن امکان وبلاگ نویسی برای فارسی زبانان در محیطی فارسی است. به همین مناسبت پرشین بلاگ، همچون سال های گذشته در حال آماده شدن برای ششمین جشن سالگرد تولد وبلاگ فارسی است.

به گزارش فاوانیوز به نقل از پرشین وبلاگ، این جشن همچون سال های گذشته در روز 23 خرداد (روز وبلاگ فارسی) با همراهی جمعی از وبلاگ نویسان و پیش کسوتان فعال اینترنت کشور در تهران برگزار می شود. اطلاعات شرکت در همایش روز وبلاگ فارسی به زودی اعلام خواهد شد.

 

انتخاب وبلاگ های برتر سال

هر ساله تعدادی از وبلاگ های برتر فارسی در سالروز تولد پرشین بلاگ معرفی می شوند. انتخاب این وبلاگ ها کاملا بر اساس انتخاب کاربران است و از میان تمامی سرویس های وبلاگ داخلی و خارجی انجام می شود. هر کاربر می تواند حداکثر 5 وبلاگ را که در سال گذشته بیشتر برایش مفید بوده است، در این رای گیری معرفی کند تا بر اساس رای کاربران وبلاگستان فارسی، این وبلاگ ها انتخاب شوند. برای رای دادن به 5 وبلاگ برتر خود به آدرس persianweblog.ir/Topblogs مراجعه نمایید. رای گیری وبلاگ های برتر تا نیمه خرداد ادامه دارد و نام وبلا گ های برگزیده در جشن وبلاگ فارسی که محل آن متعاقبا اعلام می شود، منتشر خواهد شد.

اخـلاق در وبلاگ‌نویسی

مدیر سایت بلاگفا معتقد است: ذات وبلاگ‌نویسی به صورتی است كه نمی‌توان به نویسندگان وبلاگ بگوییم که چه بنویسند یا چه ننویسند، اما بهتر نوشتن را می‌توانیم به آنها بیاموزیم.

مدیر سایت بلاگفا معتقد است: ذات وبلاگ‌نویسی به صورتی است كه نمی‌توان به نویسندگان وبلاگ بگوییم که چه بنویسند یا چه ننویسند، اما بهتر نوشتن را می‌توانیم به آنها بیاموزیم.
علیرضا شیرازی اظهار كرد: می‌توان با فرهنگ‌سازی، بهتر نوشتن را به وبلاگ‌نویسان آموخت و اینكه محدودیت‌های فرهنگی و خط و مرزهایی كه به نوعی باعث تضییع حقوق دیگران می‌شود را در نظر داشته باشند.
وی افزود: یك سری موارد همچون انتشار مسائل غیراخلاقی به صورت خط قرمز مشخص است كه باید از سوی وبلاگ‌نویسان رعایت شود، در عین حال توجه به سایر موارد همگی نیازمند فرهنگ‌سازی و تشویق وبلاگ‌نویسان است.
شیرازی تاكید كرد: نمی‌توان برای وبلاگ‌نویسان منشوری را در نظر گرفت كه آنها در چارچوب آن حركت كنند. به عنوان نمونه بلاگری كه خاطرات شخصی خود را می‌نویسد، نیازمند تعیین تكلیف از سوی دیگری نیست. اما بدون شك با گوشزد كردن برخی موارد از سوی خود وبلاگ‌نویسان، موجب ارتقای سطح نوشتن آنها می‌شود.
مدیر بلاگفا افزود: زمانی كه وبلاگ‌ها در مطالب خود، كپی‌برداری از نوشته‌های دیگران را پسندیده ندانند، مسلما خط قرمزی را تعیین نكردیم، اما وبلاگ‌نویسی كه می‌خواهد وبلاگ بهتری داشته باشد، قطعا به این سمت می‌رود كه از كپی كردن مطالب دیگران خودداری كند.
شیرازی خاطرنشان كرد: چندی پیش در میان وبلاگ‌نویسان موجی ایجاد شد كه با زبان عامیانه مطلب ننویسند بنابراین به تدریج آنها به این سمت رفتند كه شیوه‌ی گفتار عامیانه را پیاده نكنند و با شیوه‌ی بهتری بنویسند.
وی برخی تخلفات از جمله توهین و وارد شدن به حریم خصوصی دیگران را یكی از نقاط منفی وبلاگ‌نویسی عنوان كرد و در عین حال گفت: باید دید این گونه تخلفات چه بخشی از كل محتوای وبلاگ نویسی ما را تشكیل می‌دهند؟ زیرا همان‌طور كه همیشه بخشی از جامعه دچار تخلف می‌شود، بدون شك ما در جامعه وبلاگ‌نویسی هم شاهد تخلف هستیم كه نهایتا با بررسی دلایل و عوامل تخلفات، در برخی موارد نیاز به برخورد با آنها وجود دارد.
شیرازی یادآور شد: توهین در وبلاگ‌ها امری است كه از ابتدای عرصه‌ی وبلاگ‌نویسی وجود داشته است چراكه بلاگرها، وبلاگ را رسانه‌ی معتبر خبری نمی‌دانند، بنابراین خودمانی نوشتن را در آن جایز می‌دانند. از سویی دیگر، اینگونه وبلاگ‌ها بازدید چندانی ندارند لذا باید در همین حد بازدیدكننده هم به آنها نگاه كرد.
وی در عین حال تاكید كرد: اگر آزادی را در وبلاگ‌ها بپذیریم، برخورد با تخلفات احتمالی هم باید پذیرفته شود.
شیرازی با تاكید بر اینكه مراجع قضایی و قانونی نقش اول را برای برخورد با تخلفات وبلاگی دارند، تصریح كرد: وبلاگ سرویس‌ها در جایگاهی نیستند كه اخلاقی بودن مطالب را تشخیص دهند، چراكه در چنین شرایطی نهایتا همه چیز سلیقه‌ای می‌شود.
شیرازی در پایان گفت: در حال حاضر غالب وبلاگ‌نویسان و خوانندگان وبلاگ‌ها براساس نظر شخصی خود اخلاقی بودن یا نبودن مطالب را تشخیص می‌دهند و از سویی دیگر با توجه به اینكه افراد مختلف برداشت‌های متفاوت از تخلفات و توهین‌های وبلاگی دارند تعیین چارچوبی بر همین اساس کار سختی خواهد بود.